سرش را از دو سو بر شانه قرار دهند . نيز بايد ايشان را از پوشيدن جامه‌اى كه در هنگام ركوع يا سجود ، شرمگاه آنان را نمايان سازد ، بازدارد . ( 1 ) 10 . مردم را از تاب دادن موى در پشت سر ، جلو گيرد . 11 . هنگام درگيرى و ستيز ، مردمان را از فرا خواندن به نام قبايل و عشاير ( و تعصّب قبيله‌اى ) بازدارد ، و بايد مردم را تنها به سوى خداوند يگانهء بىانباز فرا خوانند . چنانچه كسانى بجاى فرا خواندن به سوى خدا ، مردم را به قبيله‌ها و عشيره‌ها فرا خوانند ، بايد آنان را با شمشير گردن زنند تا سرانجام ، دعوت همگان به سوى خداوند يگانهء بىانباز باشد . 12 . مردم را به وضو گرفتن ، چنان كه خدا فرموده است فرمان دهد : چهره و دستها را تا آرنج بشويند و پاها را تا دو برآمدگى ، و سر را مسح كنند . 13 . به خواندن نماز در وقت خود و به كامل ساختن ركوع و حضور قلب و خشوع ، فرمان دهد . نماز بامداد را در پگاه و نماز ظهر را هنگام گرايش خورشيد ( از ميان آسمان به مغرب ) و نماز عصر را هنگامى كه خورشيد به زمين پشت كرده باشد ؛ و نماز مغرب را هنگام فرا رسيدن شب ، بخوانند . اين نماز را نبايد تا آشكار گشتن ستارگان در آسمان ، به تأخير اندازند ؛ و نماز عشا را در آغاز تاريك گشتن شب ، بگزارند . 14 . هنگام اعلام نماز جمعه ، فرمان دهد كه به برگزارى آن بشتابند و هنگام رفتن به ميعادگاه نماز ، خود را شست و شو دهند ( و غسل كنند ) . 15 . به وى فرمود كه به نام سهم خدا ، يك پنجم غنائم را بستاند . 16 . آنچه دربارهء زكات بر مؤمنان واجب گشته چنين است : زكات كشتزارى كه از آب چشمه يا باران آبيارى گردد ، يك دهم فراورده ؛ و زكات زمينى كه با دلو آبيارى شده باشد ، نصف يك دهم فراورده است . 17 . زكات هر ده شتر ، دو گوسفند ، و هر بيست شتر ، چهار گوسفند است . 18 . در هر چهل رأس گاو ، يك گاو و در هر سى رأس گاو ، يك گوسالهء نر يا ماده كه وارد سال دوم شده باشد ، زكات دهند . 19 . زكات هر چهل گوسفند كه خود بچرند ، يك گوسفند است . 20 . به درستى ، احكام ياد شده ، احكامى است كه خداوند در مورد زكات بر مؤمنان واجب ساخته است ؛ از اين رو ، هر كس بيشتر نيكى كند ، براى شخص او بهتر خواهد بود . 21 . هر كس از يهود و ترسايان كه با دلى پاك به اسلام روى آورد و آن را آيين خويش داند ، بىگمان در زمرهء مؤمنان بوده و در سود و زيان ، با ايشان يكسان خواهد بود . هر كس كه بر آيين ترسايى يا يهودى خويش استوار ماند ، كسى وى را از آن باز نخواهد داشت . [ در اين صورت ] هر فرد بالغ - چه مرد چه زن ، چه آزاد و چه برده - بايد يك دينار كامل ، يا برابر ( ارزش ) آن ، جامه بدهد .